Kanoniczne
puzzle kakuro rozgrywa się na siatce wypełnionych i zablokowanych komórek, odpowiednio „czarnych" i „białych". Oprócz górnego wiersza i skrajnej lewej kolumny, które są całkowicie czarne, siatka jest podzielona na „wpisy" -- linie białych komórek -- przez czarne komórki. Czarne komórki zawierają ukośną kreskę od lewego górnego do prawego dolnego rogu i liczbę w jednej lub obu połówkach, tak że każdy wpis poziomy ma liczbę w czarnej półkomórce bezpośrednio po jego lewej stronie, a każdy wpis pionowy ma liczbę w czarnej półkomórce bezpośrednio nad nim. Te liczby, zapożyczając terminologię krzyżówkową, są powszechnie nazywane „wskazówkami".
Celem łamigłówki jest wstawienie cyfry od 1 do 9 włącznie do każdej białej komórki tak, aby suma liczb w każdym wpisie odpowiadała powiązanej wskazówce i aby żadna cyfra nie powtarzała się w żadnym wpisie. To właśnie brak powtórzeń umożliwia tworzenie łamigłówek Kakuro z unikalnymi rozwiązaniami i oznacza, że rozwiązywanie łamigłówki Kakuro wymaga większego badania kombinacji w porównaniu z Sudoku, gdzie nacisk kładzie się na permutacje. Istnieje niepisana zasada tworzenia łamigłówek Kakuro, że każda wskazówka musi mieć co najmniej dwie liczby, które się do niej sumują. Dzieje się tak, ponieważ uwzględnienie jednej liczby jest matematycznie trywialne przy rozwiązywaniu łamigłówek Kakuro; można po prostu całkowicie zignorować tę liczbę i odjąć ją od wskazówki, którą wskazuje.
Podczas omawiania łamigłówek i taktyk Kakuro, typowy skrót odnoszący się do wpisu to „(wskazówka, cyframi)-w-(liczba komórek we wpisie, słownie)", np. „16-w-dwóch" i „25-w-pięciu".
Zasady zaadaptowane z treści dostępnych w Wikipedii. Licencjonowane na podstawie Licencji Wolnej Dokumentacji GNU.